~~~प्रेम प्रेम प्रेम~~~

प्रेम करणे सोपे आहे की कठीण आहे ???


हेच मला नाही कळले अजून

कोणी मला सांगेल का .....

प्रेम करणे सोपे आहे का कठीण ???



प्रेम करणे कठीण नाही

पण ते निभावाणे कठीण आहे ...का ???



प्रेमात गुन्तत जाणे सोपे आहे .....

पण ते आयुष्य भर टिकवणे सोपे आहे का... ???



प्रेमात विश्वास आहे माझा!!! हे बोलणे सोपे आहे

पण तोच विश्वास ठेऊन संसार करणे सोपे आहे का...???



हातात हात धरून चालणे कठीण नाही ....

पण हात धरून आयुष्य काढणे कठीण आहे का... ???



प्रेमात वचन देणे सोपे आहे

पण तेच वचन निभावणे सोपे आहे का...???



प्रेमात तास तास फोन वर बोलणे सोपे आहे.

पण फोन चे बिल भरणे सोपे आहे का.... ???



प्रेमात खोटे बोलणे सोपे आहे.

पण खोटे बोलून प्रेम टिकवणे सोपे आहे का ???



प्रेमात महागडे गिफ्ट देणे कठीण नाही

पण गिफ्ट साठी पैसा साठवणे कठीण आहे का ...???



प्रेमात मी तुझ्या बरोबर लग्न करेन बोलणे सोपे आहे.

पण लग्नाच्या वेळी घरच्या माणसांना पटवणे सोपे आहे का ???





प्रेम करणे सोपे आहे की कठीण आहे ???

आयुष्य कसं असतं?

मला खुपदा प्रश्न पडतो


आयुष्य कसं असतं?



कधी कधी वाटतं,

आयुष्य असतं एखाद्या तळ्यासारखं

कुणीही यावं, एखादा दगड टाकुन जावं

दगड टाकणारा निघुन ज्जतो,

पाण्यात खळबळ माजवुन जातो,

अशा वेळेस काय करावं?



कधी कधी वाटतं,

आयुष्य असतं एखाद्या लाकडासारखं

कुणीही यावं, एखदी ठिणगी टाकुन जावं

वाळ्लेलं असेल तर जाळ होतो नाहीतर .

नुसताच धुर ओल्या लाकडाचा

अशा वेळेस काय करावं?



कधी कधी वाटतं,

आयुष्य असतं एखाद्या प्याद्या सारखं

आपला रस्ता फक्त सरळ असतो

पण त्यात कुणीही मधे येतो,

हत्ती, घोड, वजिर अणि कधी कधी राजा सुध्धा

मागेही वळता येत नाही,

अशा वेळेस काय करावं?



पण मला वाटतं...

आयुष्य कसं असावं?

ढगातुन पडणार्‍या पावसाच्या सरी सारखं

तिला कुणीही अडवु शकत नाही

तिला कुणीही जाळु शकत नाही

एकदा वरुन खाली झोकुन दिल्यावर

तिला माहित नसतं, आपण कुठे पडणार आहोत

शेतातल्या काळ्या मातीवर की,

शहरातल्या डाबंरी रस्तावर

कुणा धनिकाच्या रौक गार्डनवर वर कि

कुणा गरीबाच्या झोपडीवर?

रस्तावर बसलेल्या भिकर्‍याच्या थाळित कि,

'येरे येरे पावसा' म्हणत सोडलेल्या कागदाच्या होडित?



पण कोठेही पडो

तिचा उद्देश एकच असतो

दुसर्‍याला निर्मळ बनवन्याचा

दुसर्‍याला फुलविण्याचा

मी जाते आहे आता कायमची....


मी जाते आहे आता कायमची.... गुड बाय !!
असं म्हणून मी बाहेर तर पडले
पण मनात प्रश्न घोंघावतायत....
जायचं कुठे? करायचं काय?
हे असं लपलपणा-या नजरांनी पहाणारं जगं जगू देईल?
प्रश्नांची घोंघावती वादळं
उत्तरांची चलबिचल.......
न उमगणारी कारणं
आठवणींचे उठलेले मोहोळ घेऊन मी निघाले
अखेर निघालेच.........कधीही न परतण्यासाठी
मग सुरु झाला जीवनाचा प्रवास......एकाकी
स्वत:तच आकंठ बुडालेली मी मग भानावर येऊ लागले
आजुबाजूचे जग भोवताली दिसू लागले
मातापित्याविना अनाथ जगणारी छोटी पिल्लं
भरकटलेली तरुणाई
अकाल प्रौढत्व आणि
आधारासाठी धडपड करणारी वृध्दत्वाची काठी
हे राम........!!!
काय लिहिलयस तू यांच्या नशिबात?
हे असं का? कोण करतं हे सार? का होतं??
प्रश्नांची सरबत्ती सुरु झाली स्वत:वरच
मग मनात आला एकच प्रश्न?
तू यांच्यातलीच आहेस का?
गरीब......बिचारी?
लोकांचा आधार शोधणारी?
जीवनाच्या पराभवानंतर
आयुष्याचं दान देऊन टाकणारी?
छे........काहीतरीच! अंतरमन उदगारलं
आदीतत्वाचा अंश असणारी तू अशी........हरणारी ???
नाही नाही......... नाहीच मी अशी....गरीब, बिचारी, अबला.
मी स्वयंपूर्ण, मी स्वामीनी, मी सौदामीनी
मी........मी आदिमायेचा अंश.......मी एक स्त्री !!
मी एक स्त्री !!
Posted by Picasa

जरा चुकीचे... जरा बरोबर

जरा चुकीचे... जरा बरोबर......


जरा चुकीचे, जरा बरोबर , बोलू काही.....

चला दोस्त हो ; आयुष्या वर बोलू काही......



उगाच वळसे शब्दांचे हे देत रहा तू ..

उगाच वळसेे शब्दांचे हे देत रहा तू ....

भीडले नाहीत डोळे तोवर , बोलू काही......

चला दोस्त हो ; आयुष्या वर बोलू काही..........



तूफान पाहून तीरा वर , कुजबुज्ल्या होडया ..

तूफान पाहून तीरा वर , कुजबुज्ल्या होडया ....

पाठ फीरू दे त्याची, नंतर बोलू काही........

चला दोस्त हो ;आयुष्या वर बोलू काही..........



हवे-हवे से दुखः तुला जर, हवेच आहे ..

हवे-हवे से दुखः तुला जर, हवेच आहे ....

नको-नको से हळवे कातर, बोलू काही.......

चला दोस्त हो ; आयुष्या वर बोलू काही..........



"उदया-उदया" ची कीती काळजी , बघ रांगेतुन..

"उदया-उदया "ची कीती काळजी , बघ रांगेतुन....

"परवा" आहे "उदया"च नंतर, बोलू काही........

चला दोस्त हो ; आयुष्या वर बोलू काही..........



श्ब्द असू दे हातां मध्ये, काठी म्हनुनी..

श्ब्द असू दे हातां मध्ये, काठी म्हनुनी....

वाट आंधळी, प्र्वास खडतर ,बोलू काही .......

चला दोस्त हो , आयुष्या वर बोलू काही..........



चला दोस्त हो , आयुष्या वर बोलू काही..........

शेवटची भेट...........

शेवटची भेट...........


मला ती आज शेवटच भेटणार होती

दुख:शी भेट माझी आज तिथेच घडणार होती

आजचा दिवस सहज सरत होता

"अरे जरा दमानं" सांगितल तरी ऐकत नव्हता



तिला आज भेटुच नये असे वाटत होतं

मन माझं तिच्या निरोपाच्या

भयाने आतल्याआत तुटत होतं

पण पुन्हा तिचं ते मोहक रुप,

ते गहिरे डोळे मला दिसणार नव्हते

एकदाच शेवटच म्हणत

आज मन तिच्यासाथी हरणार होतं



कधी नव्हे ते आज पोहोचलो मी वेळेवर

नेहमी जिथे बसायचो बसलो

हात टेकवत त्या बाकावर

आज बागेतली गुलाबी फ़ुलं

मला काळी कुळकुळीत दिसत होती

पाखरांचे ते किलबीलणे मला विरह गाणी वाटत होती



अचानक बागेतलं वातावरण शांत झालं

"ही वादळापुर्वीची शांतत रे"!!

जणु मला इशा-याने सांगितल

हळु हळु काळे ढग जमु लागले

माझा हा विरह सोहळा पाहण्यास जणु ते आतुर झाले

तेवढ्यात ती आल्याची चाहुल लागली


तिने मला पाहताच लगबगीने पावलं टाकली

ती जवळ जवळ येत होती आणि पाऊशी सुरु झाला

सोबत त्याच्या विजाही कडाडु लागल्या

"आज तिच्या नजरेला नजर देउनच बोलणार"

मनात मी शपथ घेतली

पण ती समोर येताच माझ्याच

नजरेने माघार घेतली, नजर माझी भेदरली



ती शांत उभी होती

"उशीर का केलास"? मी विचारले

"अरे काम होतं जरासं!!" ती उत्तरली

बरं ठिक आहे म्हणत!! मी मान वळवली



का रे काय झाले ? तिने विचिरले

कुठे काय !! काही नाही ?

म्हणत मी तिच्या त्या प्रश्नाला टाळलं



"अछ्चा माझं लग्न ठरलय तो युएसए ला आहे"! तिने हसत सांगितल



माझं काय? मी झुरत विचारलं

अरे सॉरी घरातले तयार नव्ह्ते

मी तरी काय करु ?? सगळं गणितच चुकले

चल मी निघते म्हणत ती उठु लागली

पाठी न बघताच ती पुढे चालु लागली



नजर माझी तिच्या पाठमो-या

आकृतीकडे फ़क्त पाहत राहीली

हळु ह्ळु तिची ती आकॄती

माझ्या डोळयात फ़क्त भीजत राहीली

सोबत पावसाची सरही वाढु लागली

त्या पावसाच्या पाण्यात माझ्या

स्वप्नांची कागदी नाव बुडु लागली.........

ऐक क्वार्टर कमी पडते

दारु काय गोष्ट आहे
मला अजुन कळली नाही

कारण प्रत्येक पीणारा म्हणतो

मला काहीच चढली नाही



सर्व सुरळीत सुरु असताना

लास्ट पॅकपाशी गाडी अडते

दर पार्टीच्या शेवटी

ऐक क्वार्टर कमी पडते



पीण्याचा प्रोग्राम म्हणजे जणु

वीचारवंतची गोलमेज परीषदच भरते

रात्री दीलेला शब्द प्रत्येकजण

सकाळच्या आत विसरते



मी इतकीच घेणार असा

प्रत्येकाचा ठरलेला कोटा असतो

पॅक बनवनारा त्यदिवशी

जग बनवनार्‍यापेक्षा मोठा असतो



स्वताच्या स्वार्थासाठी

प्यायच्या आग्रहाचा कार्यक्रम घडते

दर पार्टीच्या शेवटी

ऐक क्वार्टर कमी पडते

पीण्याचा कार्यक्रम पीणार्‍याला


दरवेळेस नवीन पर्व असते

लोकांना अकँडेमीक्सपेक्षा

पीण्याचा क्षमतेवर गर्व असते



आपण हीच घेतो म्हणत

ऐकमेकाचे ब्रँडप्रेम जागवतात

वेळ आली आणि पैसा नसला की

देशीवरही तहान् भागवतात



शेवटी काय दारु दा‍रु असते

कोणतीही चढते

दर पार्टीच्या शेवटी

ऐक क्वार्टर कमी पडते



पीणार्‍यामध्ये प्रेम हा

चर्चेचा पहीला वीषय आहे

देवदासचे खरे प्रेम पारो की दारु

मला अजुन संशय आहे



प्रत्येक पॅकमागे तीची

आठवण दडली असते

हा बाटलीत बुडला असतो

ती चांगल्या घरी पडली असते



तीच्या आठवणीत थर्टीची लेवल

लगेच सिक्स्टीला भीडते

दर पार्टीच्या शेवटी

ऐक क्वार्टर कमी पडते



चुकुन कधीतरी गंभीर

वीषयावरही चर्चा चालतात

सर्वेजण मग त्यावर

P.HD. केल्यासारखे बोलतात



प्रत्येकाला वाटतेकी त्यालाच

यामधले जास्त कळते

ग्लोबल वार्मिंगची चर्चा

गावच्या पोटनीवडणुकीकडे वळते



जसा मुद्दा बदलतो

तसा आवाज वाढते

दर पार्टीच्या शेवटी

ऐक क्वार्टर कमी पडते



फेकणे , मोठोपणा दाखवणे याबाबतीत्

यांच्यासारखा हात नाही

ऐरवी सींगल समोसा खाणारा

गोष्टीत पीझ्झाशीवाय् खात नाही



पैशे काय आहे ते फक्त

खर्च करासाठीच असतात

पॅकजवळ झालेली अशी गणिते

सकाळी चहाच्या कटींगपाशी फसतात



रात्री थोडी जास्त झाली

मग त्याला कळते

दर पार्टीच्या शेवटी

ऐक क्वार्टर कमी पडते



यांच्यामते मद्यपाण हा

आयुष्याचा महत्वाचा पार्ट आहे

बीयर पीण्यामागे सायन्स

तर देशी पीण्यामागे आर्ट आहे



यामुळे धीर येते ताकत येते

यात वेगळीच मजा असते

आयुष्याभराचा मावळा माणुस

त्या क्षणी राजा असते



याच्यामुळे आपल्याला घराच्या

चिवड्याचे महत्व कळते

दर पार्टीच्या शेवटी

ऐक क्वार्टर कमी पडते

============ =====

तुझी वात पाहतो तेंव्हा...

 


तुझी वाट पाहतो तेंव्हा
सांज वेळेची आठवण येते
तुझ्या पाउल खुणांची
किती दाटण होते...

तुझी वाट पाहतो तेंव्हा
केवड्यांची त्या आठवण येते
मी आणलेल्या गजरयांची
परत एकदा साठवण होते...

तुझी वाट पाहतो तेंव्हा
आठवले तुझे पैंजण होते
आताही कानावर या
त्यांची ओघवती छन छन येते...

तुझी वाट पाहतो तेंव्हा
मनात मेघांची अडचण होते
ओल्या चिंब पावसात मग
मन माझे न्हाऊन घेते....

तुझी वाट पाहतो तेंव्हा
चौघड्यांची ती साद येते
तुझ्या लग्नात वाजणाऱ्या सनई संगे
मला तुझ्यापासून दूर नेते....

तुझी वाट पाहतो तेंव्हा
जड माझी पापणी होते
तुझ्या संसारातल्या वसंतान
थोडीशी ती हलकी होते...

खरच तुझी वाट पाहतो तेंव्हा !!!!!
Posted by Picasa

रोज दुपारी ऑफिस मध्ये येई झोप मस्त

सकाळ पासून वाट पाहणारा डब्बा केला मी फस्त
रोज दुपारी ऑफिस मध्ये येई झोप मस्त
ओले होतात डोळे, जांभळ्या देऊन देऊन
घ्यावी एक डुलकी तर साहेब बघतो दुनकून

ऑफिस मधली दुपार, बंद पाडते नैसर्गिक घड्याळ
डोळे उघडून प्रभावी, होतात मानसिक हाल
डुबवून काढला चेहरा, पण झोप उडत नाही
काय करावे दुपारचे काहीच सुचत नाही

मी खुर्ची मध्ये, आणि वेळ पुढे-पुढे सरकत जाते
वेळेची गती, आणि माझी बुद्धिमत्ती संत होत जाते
अखंड काळाचे असतात एक ते तीन चे दोन तास
आणि मग कटिंग मारून संपतो दुपारचा वनवास

दु:खानंतर सुख आल्यावर

दु:खानंतर सुख आल्यावर
माणूस जरा गोंधरतो
"असं अचानक सुख का?"
असं देवाला विचारतो

आधीतर दु:खी माणसाला
सुख ओळखताच येत नाही
नशिब इतकं दयावान का?
याचं कारण कळत नाही

दु:खाची सवय झाली की
सुख विचित्र, नकोसं वाटतं
नशिबाने दाखवलेली दया
स्वाभिमानाला सुख नकोसं वाटतं

"आपण आपल्या दु:खात बरे, या
उशीरा येणाऱ्या सुखाची गरज काय?
कदाचित आपण सुखाच्या लायक नाही
अशा हावरटपणाची गरज काय?"

खरंतर देवाने दिलेलं हे बक्षिस
आपण प्रेमाने स्विकारायचं असतं
पुढे परत हवंतेवढं दु:ख
दोन क्षण सुखात जगायचं असतं काय

नुकतीच आमची भेट झाली...!

नुकतीच आमची भेट झाली...!
मनातील शेवटची ईछा पुर्ण झाली
खुप सुदर दिसत होती ती आज
वर्णन तरी करु तिच मी
जे कधी मला जमलच नाही.

आज नेमकी तिने तेच विचारल
मी आज कशी दिसते?
सागु तरी काय आता तिला,
हा विचार करता-करताच वेळ निघुन गेला.

पुन्हा समोर असताना काही बोलू शकलो नाही
तिने आजही तेव्हढा वेळ मला दिलाच नाही
नतर खुप काही सुचल,
पण एकायला ती मात्र थाबलीच नाही

करु तरी काय माझ्या या मनाला?
मन आता मात्र त्रास देऊ लागले
सारख समोर तीला घेऊन आठवू लागले
पुन्हा जुण्या आठवणी आठवून,
ते ढसा-ढसा रडू लागले

विसरलो होतो तूला,
मग का भेट्लीस मला.
आता तूच साग,
कस समजाऊ माझ्या वेड्या मनाला?

तु नसताना कसे पाहु एकट्याला
तु नसताना कसे समजाऊ या मनाला
आता तरी नको जाऊस दुर
मझ्यासाठी नव्हे, माझ्या मनासाठी तरी,
समजव तुझ्या कठोर मनाला